ECHO

„Echo” to dla mnie coś więcej niż kolejny utwór. To kawałek, który powstał z emocji, których nie da się po prostu wyrzucić z głowy i iść dalej. Są takie momenty w życiu, które niby mijają, ale zostawiają po sobie ślad – i dokładnie o tym jest ten numer. Nie o wielkich historiach, tylko o tych cichych, które wracają wtedy, kiedy najmniej się tego spodziewasz.

Tworząc „Echo” razem z Hope Of The Night, nie chodziło nam o zrobienie „hitu pod publikę”. Chodziło o uchwycenie konkretnego stanu – tego momentu, kiedy wszystko jest już zamknięte, a jednak coś dalej siedzi w środku i nie daje spokoju. Tekst powstał bardzo naturalnie, praktycznie bez filtrowania. To nie jest wymyślona historia – to raczej zapis tego, co siedzi w głowie, kiedy zostajesz sam ze swoimi myślami.

Najbardziej osobisty fragment? Dla mnie to moment, gdzie zostaje sam śmiech, a znika twarz. To coś, co wielu ludzi zna, tylko nie każdy potrafi to nazwać. Pamiętasz emocje, klimat, chwile… ale detale się rozmywają. I właśnie to „echo” zostaje – niepełne, niedokończone, ale wciąż obecne.

Od strony produkcji chcieliśmy, żeby wszystko było spójne z tym przekazem. Bez przesady, bez przeładowania. Dużo przestrzeni, żeby słowa mogły wybrzmieć. Hope Of The Night zrobił robotę, jeśli chodzi o klimat – ten numer brzmi dokładnie tak, jak miał brzmieć w mojej głowie. Trochę noc, trochę cisza, trochę napięcie.

To nie jest utwór, który trzeba zrozumieć od razu. I nie każdy musi go odebrać tak samo. Dla jednych to będzie kawałek o relacji, dla innych o przeszłości, dla jeszcze innych o czymś, czego nawet nie da się jasno nazwać. I to jest dla mnie najciekawsze – że każdy może znaleźć tu coś swojego.

„Echo” to też dla mnie ważny krok jako artysty. Nie próbuję tu nikogo przekonywać na siłę ani dopasowywać się do trendów. To jest dokładnie ten kierunek, w którym chcę iść – bardziej świadomie, bardziej osobiście, bez udawania. Jeśli ktoś to poczuje – to znaczy, że było warto.